Ne znam zašto je gospodin Nurković začuđen zbog četničkih pjesama nekih vojnika. Njegov koalicioni partner i predsjednik Skupštine, vojvoda Andrija Mandić, odavno javno baštini upravo takvu ideologiju i vrijednosni okvir. Zato ovakve pojave nijesu incident koji pada s neba, nego logična posljedica politike koja se godinama normalizuje sa samog vrha vlasti, kojoj Bošnjačka stranka danas bezpogovorno služi.

Zato je licemjerno da danas iz Bošnjačke stranke izražavaju zgražavanje nad četničkim pjesmama pojedinih vojnika, a da istovremeno ne vide ništa sporno u tome što bez ikakve rezerve podržavaju vlast u kojoj se ključna politička figura svojim četništvom ponosi. 

Ne može se istovremeno glumiti moralna zabrinutost pred kamerama, a politički služiti strukturi koja upravo takvu ideologiju godinama legitimiše, relativizuje i uvodi u institucije sistema. To nije principijelna politika, nego brutalni politički oportunizam. Ali i otvoreno potcjenjivanje zdravog razuma građana.

Mene zato mnogo manje zabrinjava jedan vojnik od onih koji sjede u udobnim foteljama vlasti i prave se da ne vide suštinu problema. Jer pojedinci dolaze i prolaze, ali je opasno kada država počne da se navikava na ideologije koje su Crnu Goru kroz istoriju dijelile, ponižavale i udaljavale od njenog građanskog i evropskog puta.

Dok javnost zabavljaju pričama o pojedinačnim incidentima, suština ostaje ista: zarad vlasti i privilegija, aktuelno rukovodstvo Bošnjačke stranke je spremno da pogazi sve ono što je ova partija nekada predstavljala kao svoje temeljne vrijednosti.

I upravo je to najveći problem.