Čitava saga o napuštanju vlasti od strane DNP samo je taktički manevar kojim se ubrzava i pojačava destrukcija političko-medijsko-agenturne mreže, sa ključnim ciljem sabotaže EU integracije Crne Gore.

Jedina novina je da politička peta kolona sada djeluje iz pozicije dvije kolone - jedne, kvaziopozicione, a druge iz udobnih fotelja vlasti. Komandni centar je na istoj adresi, snažno posvećen da metodom "sačme" iz više političkih, medijskih, obavještajnih, koruptivno-ucjenjivačkih pravaca razvaljuje građansko biće i prozapadni kurs Crne Gore. 

Jako je zanimljivo i to da ovih dana pojedinci iz PES, koji su se do juče kleli u Milana Kneževića i njegovu EU posvećenost, doživljavaju naglo prosvjetljenje o stvarnoj ulozi dotičnog "evropejca".  Zaista je bio potreban ogroman misaoni napor da se zna đe to i za koga Milan politički tancuje. Jednak napor je potreban i da se otkrije da je Andrija Mandić, alijas Dalaj Lama, dio istog antidržavnog kola iako političari iz PES još nijesu došli do tog "grandioznog" otkrića, a kad će ne znamo.

Da parafraziram poznatu priču - možda bi Dalaj Lama, opijen čarima i udobnošću skupštinske fotelje, te poučen primjerom svog četničkog sabrata Nikole Kalabića i pustio Vučića, ali neće ovaj njega. A resursa i mehanizama za to ima napretek.

Sve u svemu - od široke, inkluzivne, evropske, najbolje Vlade u istoriji, dolazimo do Vlade u raspadu u gotovo svakom segmentu. Vjerovatnoća da nas Vlada, čiji direktor policije otvoreno u živom prenosu prijeti novinaru hapšenjem zbog postavljenog pitanja, može uvesti u EU, jednaka je šansi da se Milan Knežević preko novina odrekne "predsednika" Vučića. I to je sve što treba znati o ovoj i ovakvoj Vladi.