U Crnoj Gori postoji visok stepen saglasja među građanima (barem 70–80%), bez obzira na političko opredjeljenje, da se ova država raspada po svim šavovima i da institucije, pravo i pravda faktički ne postoje.

No, tako to ne vide u Briselu, zbog čega su nas nagradili najboljim izvještajem do sada. Ili ipak možda i vide?

Izvještaj je takav da i zakleti trodecenijski evropejac i antievropejac zbunjeno i u nevjerici čitaju današnje portale. Ne znam da li je ovaj izvještaj najbolji do sada, ali svakako jeste najzanimljiviji. I ne samo izvještaj, već i sve ono što se dešavalo u susret i povodom samog izvještaja.

Možemo reći da je ovaj izvještaj, u odnosu na prethodne, konačno imao političke i diplomatske poruke.

Ako iz izvještaja i izjava uklonimo gomilu informacija o tome da li smo napravili značajan, dobar ili ograničen napredak u nekim poglavljima, dolazimo do suštinskih poruka koje treba da primimo, a to su:

KLIZNO VRIJEME PRIJEMA U EVROPSKU UNIJU

Evropska unija donijela je odluku u februaru 2022. godine, kada je počela agresija Rusije na Ukrajinu, da Crna Gora mora što skorije postati dio Evropske unije.

Uz izuzetan angažman i garancije Evropske unije, povjerenje je tada dato Dritanu Abazoviću, koje je on prokockao nakon svega par mjeseci, gotovo uguravši Crnu Goru u propalu platformu „Open Balkan“.

Valja se prisjetiti ekspozea Dritana Abazovića, njegovog entuzijazma, priče o obećanom „fast track“ sprovođenju integracija i, pazite sad, članstvu Crne Gore u EU već 2026. godine.

Do formiranja Vlade Milojka Spajića, taj rok je skliznuo na 2028. godinu. Nakon dvogodišnjeg „napornog rada“ Vlade Crne Gore i nevjerovatne posvećenosti predstavnika EU, danas u izjavi potpredsjednica Evropske komisije Kaja Kallas jasno kaže da je realan cilj ipak 2030. godina.

Komesarka EU za proširenje Marta Kos pohvalila je ambiciju da Crna Gora postane članica EU 2028. godine, dok uz tu izjavu ide i ona o „probnom članstvu novih članica“.

PROBNO ČLANSTVO

Probno članstvo za nove članice EU je mehanizam koji, citiram komesarku, „omogućava da nove članice mogu biti isključene ukoliko dođe do nazadovanja u demokratiji“, a koji služi „da se spriječi ulazak trojanskih konja Rusije u Evropsku uniju“.

Važno je napomenuti da, u odnosu na ovu mjeru, Crna Gora nije bila izuzeta nijednom jedinom rečenicom.

E sad, dragi građani, sami zaključite ko je ruski trojanski konj u Crnoj Gori.

Prije vas toga su postali svjesni Milojko Spajić i Filip Ivanović, koji su pohitali da izjave kako se protive tom modelu i da je za njih prihvatljivo samo punopravno članstvo u EU.

Nijesu oni to uradili zarad interesa Crne Gore, već zarad odbrane konstalacije postojeće vladajuće većine, tj. odbrane neformalnog šefa te većine Andrije Mandića.

BITKA ZA TUŽILAŠTVO

Kada se u izvještaju konstatuje napredak i kada je on najbolji do sada, ali se istovremeno navodi nazadovanje u poglavljima 23 i 24, to vam je kao da vam doktor kaže da vam je nivo gvožđa u krvi odličan, ali imate tumor na mozgu. Dakle, potrebna je operacija i odstranjivanje malignog tkiva.

Ako se pitate koja je poveznica između „kliznog datuma prijema u EU“, „probnog članstva“ i nervoze predsjednika Skupštine Andrije Mandića prema VDT-u Miloradu Markoviću, neću reći da sam čuo, već da je logično zaključiti da je sve spremno za odstranjivanje malignog tkiva iz institucija sistema.

Samo bi naivan čovjek pomislio da je Mandić ljut na VDT-a Markovića zato što ne hapsi još više pripadnike bivše vlasti i njima bliske osobe. Nije njemu bilo toliko loše pod njima da bi bio tako osvetnički raspoložen. Ispoljena nervoza je posljedica zabrinutosti za sopstvenu egzistenciju.

Evropska komisija upozorila je da otvorene kritike i lični napadi na Vrhovnog državnog tužioca i članove Tužilačkog savjeta u Skupštini „izazivaju ozbiljnu zabrinutost zbog mogućih nedozvoljenih uticaja i rizika po autonomiju tužilaštva“.

Slučaj „Državni udar“ je mač nad vratom ruskog trojanskog konja u Crnoj Gori. Da, onog ruskog trojanskog konja zbog kojeg naše članstvo u EU može bit probno i možemo iz EU biti isključeni, ukoliko on bude prisutan i nakon 2027. godine tj izbora.

Kao što reče ambasador EU gospodin Satler, 2026. godina je presudna, a kao što reče premijer Spajić, to je godina u kojoj će morati da se donesu brojne političke odluke. Ostaje da vidimo hoće li ruskom trojanskom konju biti presuđeno u kabinetu premijera Spajića ili u sudnici. Pravedno bi bilo ovo drugo! 

Nakon čitanja izvještaja i izjava, stiče se utisak da su u EU prihvatili tezu „Ni popovi ni lopovi“. Uostalom, ta se teza savršeno uklapa u sve donijete rezolucije Evropskog parlamenta koje se odnose na Zapadni Balkan.